...... کافر بی

دعا

بنده‌ای به خدا گفت:
 

                             اگر سرنوشت مرا نوشته ای، پس چرا دعا کنم؟
  

 خدا گفت:

                 شاید نوشته باشم هر چه دعا کند.. .

کی؟

پس کی

 

           زنگ تفریح

 

                        می‌شه؟

 

پنجره را بستیم

پنجره را بستیم
تا باد نیاید
باران نیاید
آفتاب نیاید
ما با باد و باران و آفتاب جنگیدیم
بی آنکه بدانیم
صلح، باد بود و
باران بود و
آفتاب

مکثی می‌کنم

مکثی می‌کنم
کوتاه و
از پشت در خانه‌ی فال‌گیر
فال نگرفته
باز می‌گردم
دیگر چه فرقی می‌کند
چه ها بر من گذشته باشد
درست یا غلط
تو را که داشته باشم
آینده‌
به چه کارم می‌آید
جز
تو را داشتن و
با تو خندیدن
داشتنت
پایان تمام پیش‌گویی‌هاست

همین مرا بس

خداوند همواره در کنار من است

ترسی نیست

دلهره و نگرانی ه سیاهی در قلبم نیست...

چون پناهی به بزرگی آفرینش در گستره ی وجودم کشیده شده است

همین مرا بس بس است...

فرشته و شاعر

فرشته و شاعری با هم دوست شدند.
فرشته پری به شاعر داد و شاعر ،شعری به فرشته.
شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت. فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت.
خدا گفت: دیگر تمام شد. دیگر زندگی برای هر دوتا دشوار می شود. زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان...

 

عشق عظیم

"یک انسان تنها زمانی می تواند خود را در دستان کسی بگذارد
که عشقش چونان عظیم باشد،
که نتیجه ی آن تسلیم مطلق باشد."

 

مرا اینگونه باور کن

کمی تنها

کمی بی کس

کمی از یادها رفته

خدا هم ترک ما کرده

 خدادیگر کجا رفته نمیدانم ...!!!

 

آرشیو وبلاگ

صفحات وبلاگ

مطالب اخیر

موضوعات وبلاگ

پیامک بلاگ

» .:.

نویسندگان همکار

لینکستان

فید منتخب من